Siew rzepaku
Wysiew rzepaku, który zapewni optymalizacje plonu zależy od wielu czynników. Istotne jest zarówno przygotowanie roli, odpowiedni dobór terminu zasiewu, właściwa ilość nasion na jednostkę powierzchni gruntu, a także specyficzny dla warunków danego siedliska rozstaw rzędów. Na część z tych czynników mamy wpływ, ale niektóre są niezależne od nas. Na przykład termin wysiewu uzależniony jest w dużym stopniu od pogody, a także dostosowany do regionu. W północno wschodniej części Polski , gdzie wzejście roślin jest wcześniejsze rzepak ozimy wysiewa się najpóźniej do 10 sierpnia , do 15 sierpnia w województwach nowosądeckim i krośnieńskim, do 20 sierpnia w centralnej części Polski, posuwając się zaś w kierunku zachodnim rzepak jest wysiewany później, aż do końca sierpnia w najcieplejszych regionach kraju. Jest to spowodowane koniecznością wegetacji roślin w ciągu pierwszych 10 – 12 tygodni , kiedy to rośliny muszą rozwinąć rozetę. Na terenach z wcześniejszym terminem siewu, w drugiej połowie października , zaś w zachodnich regionach pierwszej połowie listopada rzepak ozimy ma już złożoną z około 8 liści rozetę i kilka rozgałęzień bocznych. Termin wysiewu jest bardzo istotny, a jego niedotrzymanie może spowodować znaczące straty. Plony nasion mogą być niższe nawet o 50 kg na każdy dzień opóźnienia wysiewu. Rzepak wysiany zbyt późno urodzi karłowate rośliny, bez odpowiedniej ilości odgałęzień bocznych. Terminy optymalne wysiewu, mogą być przekroczone maksymalnie o pięć dni, inaczej straty są nieuniknione. Również zbyt wczesny wysiew powoduje zmniejszenie plonów, ponieważ zbyt wyrośnięte rośliny, w czasie zimowania, są mniej odporne na mróz, dlatego tak istotne jest by zmieścić się we wskazanym terminie optymalnym. Większe straty generuje siew opóźniony, ale również przedwczesny siew przy niesprzyjających warunkach atmosferycznych może okazać się katastrofą.
Kolejnym istotnym dla optymalizacji siewu czynnikiem jest ilość wysianych nasion. Ważne jest tu równomierne rozmieszczenie nasion na polu, jak również ich umieszczenie na głębokości do 2 centymetrów. Jest to możliwe, gdy mamy do czynienia z pulchna glebą, dobrze wyrównaną. Jeśli pole jest umiejscowione na terenie nierównym, ma spad, albo rola nie jest odpowiednio przygotowana, grunt jest zbrylony, właściwe umieszczenie nasion jest bardzo trudne. Zaleca się rzadki wysiew, około 100 kiełkujących odmian populacyjnych i 90 nasion odmian mieszańcowych na 1 metr kwadratowy. Optymalną obsadę roślin w standardowych dla naszego kraju warunkach glebowych i klimatycznych gwarantuje wysiew 3,5 kg nasion na 1 hektar roli. Dzięki takiemu wysiewowi uzyskujemy zwiększoną obsadę rzepaku w stosunku do chwastów. W sytuacji gdy gleba jest przesuszona pojawiają się na polu wolne przestrzenie w łanie, które natychmiast zostają zajęte przez chwasty. Obniżona na przesuszonej glebie skuteczność środków chwastobójczych, herbicydów i innych preparatów zawierających glifosat sprzyja również zwiększonemu zachwaszczeniu. Dlatego w zależności od warunków siedliskowych liczba roślin rzepaku powinna wynosić od 60 do 80 sztuk na metr, w nieco bardziej sprzyjających warunkach od 50 do 60, zaś w sytuacji warunków niesprzyjających, od 90 do 120. W określeniu wartości materiału siewnego istotne są jego masa, zdolność kiełkowania i czystość.
Przy uproszczonej uprawie roli wskazane jest zwiększenie ilości wysiewnych nasion, jak również w sytuacjach niesprzyjających odpowiedniemu ich wzrostowi , jak przesuszona gleba, czy opóźniony termin siewu. Stosując przy uprawie rzepaku najnowocześniejsze techniki wysiewu z użyciem zaawansowanych maszyn, należy pozostawić technologiczne ścieżki dla ciągników. Minimalna wielkość pola na którym te rozwiązania będą stosowane to 5 ha, ponieważ ścieżki, którymi będą prowadzone ciągniki, muszą mieć zachowane odległości uwzględniające wymiary rozsiewaczy i opryskiwaczy, jakie będą pracować na polu. Dzięki ścieżkom możliwe jest kontrolowanie tras przejazdów ciągników podczas pielęgnacji rzepaku. Dzięki badaniom i obserwacjom rozwoju roślin prowadzonym przez wiele lat, plantatorzy mogą regulując ilość wysiewanych nasion optymalizować swoje zbiory, korygując zarówno niedogodności Agro – klimatyczne, jak i specyficzne warunki danego siedliska.
Rozstaw rzędów na polu, gdzie wysiewamy rzepak, może być różny; wąsko, lub szeroko rzędowy. Wąskorzędowy rozstaw, od 11 do 15 centymetrów może zostać nieco rozszerzony (18 do 20cm), co jest uważane za korzystniejsze dla rzepaku ozimego. Może też być zastosowany rozstaw szeroko rzędowy od 30, do 35 centymetrów. Rozstaw należy dostosować do rodzaju gleby. Na glebach żytnich częściej stosuje się siew wąskorzędowy, zaś na glebach pszennych, gdzie rośliny mocniej się rozwijają taki wysiew stosuje się raczej rzadziej, ponieważ może on prowadzić do większego rozprzestrzeniania się chorób. Siew szerokorzedowy najkorzystniejszy jest na glebach żyznych, a także tam, gdzie planowana jest mechaniczna pielęgnacja roślin. Najpopularniejszy jest rozszerzony siew, który umożliwia łatwe stosowanie herbicydów, a także daje więcej miejsca dla bardziej rozrośniętych roślin. Rozmiary roślin znacząco zwiększa nawożenie upraw powszechnie obecnie stosowane – stąd konieczność pozostawienia przestrzeni dla rozgałęziających się roślin.
05-09-2009
Po co i z czego produkujemy biopaliwa
06-09-2009
06-09-2009
06-09-2009
06-09-2009
06-09-2009
06-09-2009
06-09-2009
06-09-2009
06-09-2009
